ความโลภไม่อิ่ม

ห้าปีก่อน หัวหอมของหมู่บ้านตระกูลหันขายไม่ได้และมีสินค้าค้างสต็อก กำนันสุเมธ ภูมิรักษ์ พาชาวบ้านผู้ปลูกหัวหอมทั้งหมู่บ้านมาที่บ้านของคุณจินดารัตน์ เพ็ชรรัตน์ และคุกเข่าลงต่อหน้าเธอ ขอให้คุณจินดารัตน์ ซึ่งจบจากมหาวิทยาลัยชื่อดัง ทำหน้าที่เป็นตัวแทนจัดจำหน่ายหัวหอมของหมู่บ้านตระกูลหัน บิดาของคุณจินดารัตน์ ผู้มีจิตใจดีและเข้าใจลูก ก็ขอร้องให้ลูกสาวช่วยเหลือชาวบ้าน หลังจากการดิ้นรนทางใจ คุณจินดารัตน์ลาออกจากงานในบริษัทใหญ่และเริ่มทำหน้าที่เป็นตัวแทนจัดจำหน่ายหัวหอมของหมู่บ้านตระกูลหันการขายหัวหอมไม่ใช่เรื่องง่าย คุณจินดารัตน์วิ่งจนขาแทบขาดในเมือง และต้องเข้าพักรักษาตัวในโรงพยาบาลสามครั้งเนื่องจากอาเจียนเป็นเลือดจากการต้องดื่มสุราเพื่อการขาย ต่อมา ความพยายามก็ไม่ทรยศ ในที่สุดหัวหอมของหมู่บ้านตระกูลหันก็ขายหมด ชาวบ้านร่ำรวยขึ้นอย่างไรก็ตาม ห้าปีต่อมา ชาวบ้านผู้ปลูกหัวหอมของหมู่บ้านตระกูลหัน ภายใต้การนำของคุณธัญญา ภูมิรักษ์ บุตรสาวของกำนัน กลับมาปิดกั้นประตูบ้านของคุณจินดารัตน์ พวกเขาไม่เพียงไม่ระลึกถึงบุญคุณของคุณจินดารัตน์ แต่กลับตั้งคำถามว่าเธอละโมบเงิน ปรากฏว่าพวกเขาคิดว่าคุณจินดารัตน์ควรทำงานให้ชาวบ้านตระกูลหันโดยไม่มีค่าตอบแทน ไม่ควรได้กำไรจากหัวหอมกิโลกรัมละ 0.2 หยวน และเธอไม่มีสิทธิ์กำหนดเงื่อนไขใดๆ คุณจินดารัตน์รู้สึกสะเทือนใจอย่างยิ่ง การเปิดช่องทางการขายต้องใช้เงินในการติดต่อและสินน้ำใจ และกำไร 0.2 หยวนนั้นก็เพื่อให้การขายดำเนินไปด้วยดี แต่ชาวบ้านกลับไม่เห็นคุณค่าในความพยายามของเธอ และร่วมกันรายงานคุณจินดารัตน์ต่อบริษัทการค้าหลังเหตุการณ์นี้ คุณจินดารัตน์ตัดสินใจไม่เป็นตัวแทนหัวหอมของหมู่บ้านตระกูลหันอีกต่อไป และหันไปเป็นตัวแทนหัวหอมของหมู่บ้านตระกูลจ้าวในหมู่บ้านข้างเ