ฉันไม่ใช่เทพจริงๆนะ

ลูกศิษย์ของเขาเสวี่ยผู้อยู่บนภูเขาหยกจิง เจ้าเสวี่ยเป็นอัจฉริยะในการบำเพ็ญเพียรทางด้านการฝึกวรยุทธ์ ในเวลา 20 ปี ความสามารถของเขาได้พัฒนาไปถึงขั้นวรยุทธ์แห่งธรรมชาติ เทพเซียวอวี่ผู้เป็นอาจารย์ของเขาไม่มีอะไรจะสอนได้อีกแล้ว จึงหลอกเจ้าเสวี่ยว่าเขาไม่มีรากวิญญาณในการฝึกวรยุทธ์และไม่มีความก้าวหน้าเลย แล้วไล่เขาลงจากภูเขา เจ้าเสวี่ยลงจากภูเขาแล้วพบเจ้าโจวชิงจือหัวหน้าครอบครัวโจวถูกคนแอบโจมตี มีเหล็กเส้นทะลุศีรษะ ชีวิตแขวนอยู่บนเส้นด้าย สามหมอผู้เชี่ยวชาญก็ไม่สามารถทำอะไรได้ เจ้าโจวชิงซือผู้เป็นลูกสาวใหญ่ของครอบครัวโจวก็ใจร้อนเป็นที่สุด เจ้าเสวี่ยออกมือช่วยเจ้าโจวชิงจือไว้ ถูกหมอผู้เชี่ยวชาญพิจารณาว่าเขามีความสามารถในขั้นวรยุทธ์แห่งพระโพธิสัตว์ แต่เจ้าเสวี่ยเองกลับไม่รู้เรื่องอะไรเลย คิดว่าพวกเขาพูดเหลวไหล ครอบครัวโจวตอบแทนบุญคุณโดยพาเจ้าเสวี่ยไปยังประตูวรยุทธ์หยินหยางเพื่อช่วยเขาในการบำเพ็ญเพียรทางด้านการฝึกวรยุทธ์ ประตูวรยุทธ์ใช้อัญมณีแห่งความโกลาหลทดสอบรากวิญญาณในการฝึกวรยุทธ์ โดยใช้จำนวนดอกบัวทองคำที่ปรากฏออกมาเพื่อพิจารณารากวิญญาณในการฝึกวรยุทธ์ คนอื่นๆทั้งหมดมีดอกบัวทองคำไม่เกินหกดอก แต่เพียงแค่เจ้าเสวี่ยเท่านั้นที่ทดสอบได้ดอกบัวทองคำเก้า ดอก บัวทองคำที่ปรากฏออกมาไม่สามารถทนได้และแตกออกและกลายเป็นดอกบัวทองคำที่สิบ เจ้าเสวี่ยพัฒนาความสามารถของเขาไปถึงขั้นวรยุทธ์แห่งธรรมชาติและกลายเป็นบุคคลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลในทันที! แล้วก็ตกอยู่ในความขมุกขมม mellomสัญญาแต่งงานระหว่างถ้ำหลัวฮวาและสำนักหว่างจวง ผู้หญิงในถ้ำหลัวฮวา เทพธิดาแห่งสำนักหว่างจวง และเจ้าโจวชิงซือต่างก็ต้องการแต่งงานกับเจ้าเสวี่ย เจ้าเสวี่ยตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบากในการเลือก ในเวลานี้ เทพจวินเซี่ยนจากสำนักหว่างจวงถูกคนชั่วแอบใส่ร้าย ตัวเองถูกหนังสือวรยุทธ์หัวตะปูเจ็ดลูกยิงโดน เจ้าเสวี่ยตัดสินใจไปสำนักหว่างจวงก่อนเพื่อหลอมยาวิเศษเพื่อถอนพิษให้กับเทพจวินเซี่ยน เมื่อไปถึงสำนักหว่างจวง เจ้าเสวี่ยหลอมยาวิเศษเทียนหยวนร่วมกับอีกสองหมอหลอมยา หากต้องการหลอมยาวิเศษ ต้องใช้ผลของต้นโกศน адамเป็นตัวนำในการหลอมยา หมอหลอมยาอื่นๆไม่สามารถเอาผลของต้นโกศน адамลงมาได้ แต่เพียงแค่เจ้าเสวี่ยเท่านั้นที่สามารถเอาผลของต้นโกศน адамลงมาได้ หมอหลอมยาอื่นๆหลอมยาแล้วได้เป็นเพียงยาในระดับครึ่งๆกลาง เจ้าเสวี่ยใช้น้ำที่ไม่มีรากเป็นตัวนำและหลอมยาวิเศษเทียนหยวนสำเร็จ.