[พากย์เสียง] ใครรังแกเธอ ต้องชดใช้

ในวันงานหมั้นของฉัน ขณะที่ฉันกับแม่กำลังนั่งรอคนขับรถอยู่ในรถ จู่ๆ เลขาของคู่หมั้นก็ส่งวิดีโอมาให้ ในวิดีโอ เธอกระชากผมของหญิงหมาป่าวัยกลางคนคนหนึ่ง แล้วตบหน้าเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า “เซเลน่า ยัยนักขุดทองสวะ! คิดจริงๆ เหรอว่าแค่แกล้งทำเป็นคุณหนูไฮโซ แล้วได้หมั้นกับอัลฟ่าเดแคลน แม่ของแกก็จะมีสิทธิ์แอบเข้าไปขโมยของในบ้านเขา?” ฝ่ามืออีกครั้งฟาดลงบนใบหน้า จนหน้าของหญิงคนนั้นบวมช้ำเสียโฉมไปหมด “สมกับเป็นพวกบ้านนอกจริงๆ ชอบหยิบฉวยของที่ไม่ใช่ของตัวเอง ในฐานะเลขาของเดแคลน ฉันจะจัดการโจรสกปรกคนนี้แทนเขาเอง” ฉันค่อยๆ ลดโทรศัพท์ลง ข้างๆ กัน แม่กำลังส่องกระจกตลับ พลางจัดสร้อยคอของตัวเองให้เข้าที่ พอเห็นฉันมอง เธอก็ยิ้มแล้วตบหลังมือฉันเบาๆ “ลูกรัก ถึงแพ็กธอร์นคราวน์จะบริหารธุรกิจได้ย่ำแย่สิ้นดี แต่เดแคลนน่ะหล่อมากนะ พอการเป็นพันธมิตรระหว่างสองตระกูลเสร็จสิ้น พ่อกับแม่ก็จะช่วยจัดการทุกอย่างให้เข้าที่เอง” ฉันขมวดคิ้ว แล้วกดเล่นวิดีโอนั้นซ้ำอีกครั้ง โหนกแก้มคมชัดมวยผมที่เกล้าไว้อย่างประณีตและไฝเม็ดเล็กตรงใบหู พระเจ้า นั่นมันแม่ของเดแคลน ว่าที่แม่สามีของฉันนี่! ฉันรีบโทรกลับทันที “วาเนสซ่า เธอรู้ตัวไหมว่าเธอมันโง่เง่าสุดๆ? นั่นคือแม่ของเดแคลน!” เธอหัวเราะเยาะอย่างร้ายกาจ “โอ๊ย ได้โปรดเถอะ เดแคลนเล่าเรื่องแกให้ฉันฟังหมดแล้ว แค่ผู้หญิงไร้หัวนอนปลายเท้าที่พ่อของเขาบังคับให้แต่งงานด้วย” “เขาไม่เคยแคร์แกเลย แล้วจะไปสนใจญาติของแกทำไมกัน?”