เราอยู่บ้านด้วยกัน

เมื่อฟางห่าวหรานอายุได้เพียง 1 ขวบ เขาถูกทิ้งไว้ในชนบทกับยายของเขา เติบโตขึ้นมาโดยไม่มีพ่อแม่ของเขาอยู่ด้วย การที่พ่อแม่ของเขาขาดการดูแลเป็นเวลานานทำให้เขากลายเป็นคนเก็บตัวและเก็บตัว เมื่ออายุได้ 8 ขวบ เขาย้ายไปอยู่ในเมืองกับพ่อแม่ที่เป็นแรงงานต่างด้าว กลายเป็นเด็กที่ต้องพลัดพรากจากโลกที่คุ้นเคยและเต็มไปด้วยความวิตกกังวล แม้ว่าพวกเขาจะมีงานหนัก แต่พ่อแม่ของเขาก็ยังคอยชี้นำและสนับสนุนเขาอย่างอดทน ทำทุกวิถีทางเพื่อย้ายเขาไปโรงเรียนใหม่เพื่อให้เขาสามารถอยู่เคียงข้างพวกเขาได้ ทีละเล็กทีละน้อย ความผูกพันทางอารมณ์ที่พวกเขาเคยสูญเสียไปก็ได้รับการสร้างขึ้นใหม่ ฟางห่าวหรานค่อยๆ เปิดใจ และเมื่อเวลาผ่านไป ครอบครัวก็หยั่งรากในเมืองด้วยความเข้มแข็งและความยืดหยุ่น